الطَّيّبين وَ صَحْبِه الطاهِرين اقْضِ حاجَتي يا أَكْرَمَ الأَكْرَمين » و حاجت خود ذكر كند حاجتش روا شود . « 1 » اين جا رسول ، آب است چنانچه آن جا ، باد بود ؛ بلكه اين اشكال در مطلق وارد مىشود براى آن كه معنى به مجرد خطور در خاطر معلومِ او است - تبارك سبحانه - و عبارت براى افاده و اعلام است بدان چه حاجت ؟ شايد كه صوفىِ فلسفى گويد : اين راجع به داعى است كه به اين معاملات ، حقيقت دعا در وى نيكو متقرر مىشود ، و ليكن دور افتاده و خواسته كه همه چيز به عقل كورِ منكرِ خود راست دارد . اين ها لطايف الهيّات است و محققان ، حقيقت آن بىتاويل ديده و يافته و دانسته‌اند . بلى آنچه او گفت هست ؛ امّا بيرون از آن چيزى ديگر هست كه وى نمىتواند فهم كرد مگر آن كس كه « وَ عَلَّمْناهُ مِنْ لَدُنَّا عِلْماً » « 2 » وصف الحال اوست . آه از دستِ كم معرفتانِ بى مغز و نا دانان و خود را دانادانِ جامد و اين فيلسوفانِ كور دل دهان گشاده و فطرت به باد داده . « وَ مَنْ يُضْلِلِ اللَّهُ فَما لَهُ مِنْ هادٍ وَ مَنْ يَهْدِ اللَّهُ فَما لَهُ مِنْ مُضِلٍّ » « 3 » الحَذَر الحَذَر مِنْ سُوءِ القَدَر . « 4 »

--> ( 1 ) . از بنده خوار به پيشگاه خداوند بزرگوار ، پروردگارا همانا مرا سخت رنج و آزار رسيده است و تو از همهء مهربانان مهربان‌ترى . خدايا به محمّد صلى الله عليه و آله و دودمان پاك و ياران پاكيزه‌اش نيازم را بر آور ، اى گرامىترين كريمان . در بحار الانوار ، ج 99 ، ص 236 اين‌گونه است : قال : و منها ما يكتب ايضاً على كاغذ و يرسل فى الماء ، بسم اللَّه الرّحمن الرّحيم من العبد الذليل إِلى المولى الجليل ربّ انىّ مسنى الضر و انت ارحم الرّاحمين بحقّ محمّد و إله صلّ على محمّد و إله و اكشف همّى و فرّج عنّى غمّى برحمتك يا ارحم الرّاحمين . ( 2 ) . و علم فراوانى از نزد خود به او آموخته بوديم . سورهء كهف ، آيهء 65 . ( 3 ) . و هر كس را خداوند گمراه كند ، هيچ هدايت‌كننده‌اى ندارد و هر كس را خدا هدايت كند ، هيچ‌گمراه‌كننده‌اى نخواهد داشت . سورهء زمر ، آيهء 36 و 37 . ( 4 ) . بترسيد بترسيد از بدى پيشامد .